Σιβηρία - Βαϊκάλη. Μέρος 1ο.

Ποιος θα περίμενε ότι αφήνοντας την Ελλάδα στις αρχές του Ιουλίου, με τους 37-40 βαθμούς κελσίου και πηγαίνοντας στην Σιβηρία θα έβρισκα τις ίδιες θερμοκρασίες. Η απόδραση από την υπερβολική ζέστη δεν πέτυχε, αυτή με κυνηγούσε…  Εκτός αυτού, στην πόλη Μπαρναούλ, στο Αλτάι, μετά τις φετινές πλημμύρες, πολλαπλασιάστηκαν τα έντομα, κουνούπια, μυγάκια και άλλων ειδών ενοχλητικά ιπτάμενα ήταν παντού και πάνω σου. Σε αρκετές περιπτώσεις δεν βοηθούσαν ούτε τα χημικά, που χωρίς αυτά δεν έκανες ούτε βήμα πηγαίνοντας στην εξοχή.

Ολχόν - Βαϊκάλη. Μέρος 2ο

Ξεκινήστε με το πρώτο μέρος Σιβηρία - Βαϊκάλη.

Τα ferryboat στις Πύλες του Ολχόν, αυτά που σε μεταφέρουν από την Σαχιουρτά απέναντι στο νησί, ξεκινάνε την λειτουργία τους στις 7 το πρωί. Είναι δυο, ένα μικρό και παλιό «Ντορόζνικ» αυτό που κάνει αυτή τη 15λεπτη διαδρομή δεν ξέρω πόσα χρόνια και το καινούργιο «Ολχόνσκιγιε Βορότα». 

Λίμνη Βαϊκάλη - Μέρος 3ο.

Ξεκινήστε με το 1ο Μέρος: Σιβηρία - Βαϊκάλη ή το 2ο Μέρος: Ολχόν.

Από το Ολχόν, η επιστροφή στα μέρη που είχα επισκεφτεί πέρυσι δεν ήταν καθόλου βαρετή. Η αλλαγή του τοπίου από την νησιωτική περιοχή της Βαϊκάλης στην νότιο-δυτική ήταν δραστική. Από το ξερό σχεδόν τοπίο στέπας σε πολύ πράσινο με ψηλά βουνά η απόσταση ήταν περίπου 300 χμ, μέσω του Ιρκούτσκ. Η επιστροφή ήταν από τον ίδιο δρόμο και τώρα ήταν μέρα, βλέπαμε αυτά που είχαμε χάσει ερχόμενοι εδώ το βράδυ πριν από 3 ημέρες.